ျပန္စခြင္႔သာရွိခဲ႔ရင္

ဘ၀မွာ ေမွာင္မိုက္တဲ႔ ညေတြ
ငါျဖတ္သန္းဘူးပါရဲ႕.....
ဒါေပမယ္႔ အထီးက်န္မျဖစ္ခဲ႔ဘူး....
ငါ႔ေဘးမွာ အေဖာ္လုပ္ေပးမယ္႔
ငါ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိခဲ႔ဘူးတယ္...

ဘ၀မွာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မဲ႔တဲ႔ေန႔ေတြ
ငါျဖတ္သန္းဘူးပါရဲ႕....
ဒါေပမယ္႔ ငါစိတ္ဓါတ္မက်ခဲ႔ဘူး
ငါ႔ေဘးမွာ အားေပးမယ္႔လူေတြ
ရွိခဲ႔ဘူးတယ္ေလ....

ဘ၀မွာ မညီညာတဲ႔ ခေရာင္းလမ္း
ငါေလွ်ာက္လွမ္းဘူးပါရဲ႕....
ဒါေပမယ္႔ ငါအားမေလွ်ာ႔ခဲ႔ဘူး
ၾကမ္းတမ္းတဲ႔ ငါ႔လက္တစ္စံုကို
မညဥ္းမညဴဆုပ္ကိုင္မယ္႔
ၾကင္သူရဲ႕ လက္တစ္ဖက္
ရွိခဲ႔ဘူးတယ္ေလ....

အခုေတာ႔လည္း
လိုအင္ေတြျပည္႔ေျမာက္လို႔
ငါ႔ဘ၀ငါ ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ပါမွ
ငါအထီးက်န္ခဲ႔ျပီ
ငါ႔ေဘးမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြမရွိေတာ႔ဘူး...
ငါစိတ္ဓါတ္က်ခဲ႔ျပီ
ငါ႔ကို အားေပးမယ္႔သူမရွိေတာ႔ဘူး....
ငါအားေလ်ာ႔ခ်ိန္မွာ
ငါ႔ကို ကမ္းလင္းတဲ႔လက္ မရွိေတာ႔ဘူး....

ဘ၀မွာ တိုးတက္မႈကိုရွာေဖြရင္းနဲ႕
ေႏြးေထြးမႈေတြ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတာ
ငါသိလိုက္ခ်ိန္မွာ အရာရာတိုင္းဟာ
ေနာက္က်ခဲ႔ျပီေလ....

လိုခ်င္တာ တစ္ခုအတြက္
ေပးဆပ္မႈ တစ္ခုဆိုတာ
ရွိစျမဲလို႔ ငါသိလိုက္ခ်ိန္မွာ
ငါဟာ ေျမာက္မ်ားစြာ
ေပးဆပ္လိုက္ရပါျပီလား....

အကယ္လို႔မ်ား ဘ၀ဆိုတာကို
အသစ္ကေန ျပန္စခြင႔္ရွိခဲ႔ရင္ေလ....

အခ်စ္ေပ်ာက္အရူး

အတၲကို အေျခတည္ ဤေျမမဟီမွာေမြးဖြား
ေတးသြားေတြလည္း ဆိုဘူးပါရဲ႕
ငိုဘူးတာလည္း လူျဖစ္ကတည္းကပါ.....

အခ်စ္ကို သဏၰာန္လုပ္
သရုပ္ကိုတူေအာင္ ေရးဆြဲ
အေတြးမဆဲခင္ ေန၀င္ေတာ႔
ေရႊရင္အစံုက လိႈက္ေမာျပီ....
ေႏြရင္အခုန္က လိုက္ေလ်ာမညီ...

ရိႈက္ရိႈက္သာ ငိုခ်င္ေပမယ္႔
တစိုက္မတ္မတ္သာ
လိုအင္ေတြ ရွာေဖြဦးေတာ႔
မဆံုးတဲ႔ မြန္းတည္႔ခ်ိန္မွာ
ေနျမင္႔ေလ အရူးရင္႔ေလျပီ....

အတၲေတာမွာ ေမာရတဲ႔ဘ၀
ေျပာျပရင္ စာေတြမဆံုးႏိုင္ဘူး
ေလာကတခြင္ ငါရွာေဖြဦးမည္
အခ်စ္ေပ်ာက္ ရွာပံုေတာ္ဖြင္႔.....

မလုိခ်င္ေတာ႔ေသာ အခ်စ္တစ္ခု

ႏြယ္တစ္ခက္ ျမက္တစ္ပင္ေတာင္
မင္းရဲ႕ အခ်စ္ဓါတ္၀င္ရင္
ငါ႔အတြက္ ေဆးဘက္၀င္တယ္လို႔
ငါထင္ခဲ႔မိတယ္.....

တိမ္သလႅာ ကြန္႔ျမဴးလို႔
ညႊန္႔ဖူးတဲ႔ အခ်စ္သစ္ပင္
မင္းရင္ခြင္ ခို၀င္ကာပ်ိဳးေတာ႔
အလင္း၀င္တဲ႔ အာရုဏ္ဦး
ငါမယံုရဲေတာ႔ဘူး ခ်စ္သူ....

သံေယာဇဥ္ ရင္မွာျငိပါရဲ႕
ခ်စ္သူလည္း အၾကင္နာရွိပါလ်က္
ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ ၀င္ကာေႏွာက္ေတာ႔
ရင္မွာ ေၾကာက္ေၾကာက္လာမိတယ္......

ဖိစီးမႈေပါင္း မ်ားစြာကႏွိပ္စက္
အိပ္ပ်က္တဲ႔ ညေပါင္းမ်ားလာေတာ႔
သန္းေခါင္ေက်ာ္ေတာင္ မအိပ္စက္
အေမွာင္ေပ်ာ္တဲ႔ ညဇီးကြက္တစ္ေကာင္သာ
ငါ ျဖစ္လိုက္ခ်င္တယ္....

မရခင္က တမ္းတမိပါလ်က္
ရျပီးမွ မလိုခ်င္တဲ႔ငါ႔ကို
ညိဳညင္လို႔ အျပစ္ဆိုရင္လည္းဆိုပါေတာ႔
ငါလိုခ်င္တာ အဲလိုအခ်စ္မဟုတ္ဘူး.....

ႏွစ္ထပ္ရွိမွ မွတ္မိမယ္

မီးဆိုတာ ပူတယ္လို႔
လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာကတည္းက
သိခဲ႔ၾကတယ္.....

ေရဆိုတာ ေအးျမလို႔
ကေလးဘ၀တည္းက
သိခဲ႔ၾကတယ္....

သို႔ေသာ္လည္းေလ
သိသာသိသည္ မက်င္႔ၾကံႏိုင္
နားလည္ေသာ္ျငား သဘာမေပါက္ႏိုင္
ဒီမီးကိုမွ ကိုင္ခ်င္ ထိခ်င္ စမ္းသပ္ခ်င္သည္
အခ်စ္မီးဟု ဆိုေလသည္...

ပိုးဖလံမ်ိဳး မီးကိုတိုးလို႔
ဆိုရိုးက ရွိခဲ႔ေပမယ္႔
အသိေခါက္ခက္ အ၀င္နက္တဲ႔
ငါ႔ဦးေႏွာက္ တစ္ထြာတစ္မိုက္ရယ္ေၾကာင္႔
ႏွလံုးသားပိုးဖလံ အမုန္းမီးလွ်ံကိုတိုး၀င္ခ်ိန္
ေလေျခြလို႔ေ၀ေနရာက ျပဳတ္က်တဲ႔သစ္သီးလို
အမုန္းေျခဖ်က္လို႔ ငါ႔ႏွလံုးေၾကပ်က္ျပီ......

ကြဲေၾကအက္ႏွလံုးသား အရႈံုးမ်ားစြာရင္ဆိုင္ရခ်ိန္
အမုန္းတရားက ျပံဳးလ်က္နဲ႔ေျပာတယ္....
"ဆိုရိုးေတြရွိပါလ်က္ ေဆာင္ပုဒ္ေတြထားပါလ်က္
မိုက္မဲတဲ႔ ဒီအသည္း ငါထပ္ေတာင္ခြဲခ်င္ေသးတယ္"....

အိပ္မက္ေပ်ာက္သူ

တိမ္ေတြကို ေလဟုန္စီး
ေကာင္းကင္ထက္ ငါခရီးႏွင္ခ်ိန္
ငါ႔ရင္ခြင္က အခန္းငယ္တစ္ခုျဖစ္လို႔...
ခ်စ္သူက ငါ႔နံေဘး
ခ်စ္ေတးေတြ သီကာေၾကြးေတာ႔
ဘ၀င္ကိုေလဟပ္ ငါေက်နပ္ခဲ႔တယ္...

ညိဳ႕ငင္တဲ႔ သူ႔အျပံဳး
ငါ႔ႏွလံုးကို သိမ္းၾကံဳးယူငင္လို႔
အခ်စ္ဆိုတဲ႔ ပလႅင္ထက္မွာ
မင္းအတြက္ ေန႔ရက္ေတြျဖတ္သန္း
ဇာတ္လမ္းက ေပ်ာ္စရာအတိေပါ႔...

မထင္မွတ္ ရုတ္တရက္၀င္ကာရမ္းတဲ႔
အလင္းစက္မိုး ငါ႔ကိုယ္ေပၚသြန္းျဖိဳးေတာ႔
ခ်စ္သူလည္းေပ်ာက္ တိမ္လည္းေပ်ာက္လို႔
မ်က္ေမွာက္ဘ၀ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္
ဘလာနတၲိ ဒီအခန္း
အလြမ္းနဲ႔သာျပည္႔တဲ႔ၾကမ္းျပင္ထက္
ငါအိပ္စက္ ေနတာပါလား.......

ေနာက္မ်ား အခြင္႔ၾကံဳလို႔ ထပ္မက္ရင္
မႏိႈးၾကပါနဲ႔ အလင္းစက္တို႔ရယ္
ငါ..ဒီအိပ္မက္က မႏိုးထခ်င္လို႔ပါ....