ဒီတစ္ခါကေတာ႔ တကၠသိုလ္ တက္ရင္းနဲ႔ ေတြ႔ၾကံဳခဲ႔ရတဲ႔ အလြဲ(သို႔) အရွက္ကြဲေသာေန႔ အေၾကာင္းေလးေျပာျပ
မယ္။ အဲဒီတုန္းက ကြ်န္ေတာ္က သခ်ာၤအထူးျပဳနဲ႔ ပထမႏွစ္စတက္ခါစေပါ႔။ တကၠသိုလ္ဆိုတာ သိတဲ႔အတိုင္းဘဲ
ေလ။ အလြန္ေပ်ာ္ဘို႔ ေကာင္းတဲ႔ ေနရာေပါ႔။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သြားလိုက္ လည္လိုက္ ေတြ႕တဲ႔ေကာင္မေလး ေတြေနာက္လိုက္ေပါ႔။ အတန္းမတက္လို႔လည္း ဆူမဲ႔သူမရွိဘူးေလ။ တစ္ရက္ အဲဒီေန႔ကေတာ႔ မွတ္မွတ္ရရ ပါဘဲ။
မမွတ္မိဘဲ ရွိပါ႔မလား အရွက္ဗ်န္းဗ်န္းကြဲ တဲ႔ေန႔ကို။ အဲဒီေန႔က pratical ေစာေစာျပီးတာနဲ႔ အခန္းထဲ ကေစာေစာထြက္လာလိုက္တယ္။ ေက်ာင္းေရွ႕ေရာက္ေတာ႔ အသင္႔ေတြ႔ရတဲ႔ ferry ေပၚတက္ျပီး ျပတင္းေပါက္နဲ႔ ကပ္လ်က္ ခံုမွာထိုင္လိုက္တယ္။ ေက်ာင္းမဆင္းေသးဘူး ဆိုေတာ႔ ေနရာလြတ္ေတာ္ေတာ္ မ်ားတယ္ေလ။ ဒီလုိနဲ႔ ေစာထြက္လာတဲ႔ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ ေတြလည္း တဖြဲဖြဲ ေရာက္လာၾကတယ္။ ေက်ာင္းမွာက ferry မထြက္ခင္ကို ကားေပၚတက္ျပီး ပိုက္ဆံလိုက္ေတာင္း တဲ႔ကေလးေတြရွိတယ္။ ေကာင္ေလး ေတြေကာင္မေလးေတြ စံုေနတာပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကားေပၚ ကိုလည္း အသက္၁၄ ႏွစ္ေလာက္ရွိမယ္ ထင္ရတဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ တက္လာျပီးပိုက္ဆံ လိုက္ေတာင္းေနေလရဲ႕။ ကြ်န္ေတာ္ ကေတာ႔ ဒီေကာင္မေလး တက္လာကတည္းက ထိုင္လခံုမွာ မွီျပီးအိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလိုက္တယ္။ အေၾကာင္းကေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ဆီမွာ ျမိဳ႕ ထဲကေန အိမ္ျပန္ဘို႔ ကားခ၅၀ ဘဲက်န္ေတာ႔လို႔ ပါဘဲ။ တေနကုန္ လည္လိုက္ စားလိုက္နဲ႔ ပါတဲ႔ပိုက္ဆံ လည္းကုန္ျပီေလ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေကာင္မေလးက ကြ်န္ေတာ္႔ အနားကိုေရာက္လာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာကို ဘဲသိလို႔လား ဒါမွမဟုတ္ အတင္းႏႈိးတာလားေတာ႔ မေျပာတတ္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္႔ ကိုအတင္းဆြဲ ႏႈိးေတာ႔တာပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ၾကာၾကာအိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လို႔ မရေတာ႔ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ဘဲ မ်က္လံုးဖြင္႔ လိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ လည္းမ်က္လံုးပြင္႔ေကာ ပိုက္ဆံေတာင္းေတာ႔ တာပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္႔မွာလည္း ကုိယ္႔ျပသနာနဲ႔ ကိုယ္မို႔ မရွိဘူးလို႔ဘဲ ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာတင္ ဇာတ္လမ္းကစေတာ႔တာဘဲ။ မရွိဘူးလို႔ ေျပာကာမွ အတင္းကိုေတာင္းေတာ႔ တာဘဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာင္းမရတဲ႔ အဆံုး ကြ်န္ေတာ္႔ကို ကားေပၚကေန ဆြဲခ်ေတာ႔တာပါဘဲ။ ပါးစပ္ ကလည္း “ ပိုက္ဆံမေပးႏိုင္ရင္ လိုက္ခဲ႔တဲ႔ “ ဘုရားေရ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာလုပ္လို႔ လုပ္ရမွန္း မသိေတာ႔ဘူး။ ရိုက္ပုတ္ထုတ္ရေအာင္လည္း ကေလးသာသာဘဲ ရွိေသးေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ မွာအခက္ေတြ႔ေနေတာ႔ တာေပါ႔။ တကားလံုး ကလည္း ၀ိုင္းၾကည္႔ျပီး ရီေနၾကေလရဲ႔။ ေက်ာင္းကားဆိုေတာ႔ ကုိယ္႔ကုိ သိတဲ႔လူေကာ မသိတဲ႔ လူေကာပါတာေပါ႔။ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ရွက္လိုက္တာဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္က ရုန္းေလ သူကဆြဲေလ နဲ႔ေတာ္ေတာ္ကို ကုိးယို႔ကားယား ႏိုင္ေနတာေပါ႔။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ရွက္လြန္း လို႔ မ်က္ႏွာ တစ္ခုလံုးလဲ ထူပူ ေနျပီ။ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္း လည္းမသိနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ဆုိးပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ ကေလးမေလးကလဲ ကြ်န္ေတာ္ရွက္ေနမွန္းသိေတာ႔ ရွက္ရွက္နဲ႔ ပိုက္ဆံထုတ္ေပးမွာဘဲ လို႔ ထင္ေလမသိ ပါဘူး ဇြတ္ကုိဆြဲေတာ႔တာဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္႔ မွာပိုက္ဆံရွိရင္ လည္းထုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ္႔ ကုိယ္႔မွာကလည္း ကားခ၅၀ ဘဲက်န္ေတာ႔တာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကလည္းဘယ္ေရာက္ေနမွန္းမသိေတာ္ေတာ္ကို အက်ပ္အတည္း ေတြ႔ေနတာေပါ႔။ ဒီၾကားထဲ ဟိုဘက္ေဘးတန္းက ေကာင္မေလးတစ္သိုက္ ေျပာလိုက္တဲ႔ စကားေၾကာင္႔ ပိုျပီးအရွက္ကြဲပါေရာ။‘ ပိုက္ဆံ ၂၀
ေလာက္ထုတ္ေပးလိုက္ရင္ ျပီးတဲ႔ ဟာကုိ ေတာ္ေတာ္ကက္ေစးႏွဲေနတယ္ “ တဲ႔ဗ်ာ။ ေကာင္းေရာ။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စပယ္ယာတက္လာျပီး “ ဟိုေကာင္မေလး ဆင္းေတာ႔ ကားထြက္ေတာ႔မယ္ “ လို႔ ေငါက္လိုက္ေတာ႔ မွဘဲ ေပကပ္ကပ္ နဲ႔ဆင္းသြားတယ္ေလ။ စပယ္ယာကိုေတာ႔ ေၾကာက္တယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ ဒါေတာင္ ဆင္းခါနီး ငတိမေလးကေျပာသြားေသးတယ္။ “ ေနာက္ေန႔ မေပးလို႔ကေတာ႔ ရေအာင္ေခၚသြားမယ္ ‘ တဲ႔။ တစ္ကားလံုးက လည္း “ ၀ါး “ ကနဲ ၀ိုင္းရီၾကတယ္။ ရွက္လိုက္တာ လြန္ပါေရာဗ်ာ။ ကားထြက္ေတာ႔မွဘဲ ဟင္းခ် ႏိုင္ေတာ႔တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကေနျပီး ေက်ာင္းျပန္ရင္ ပိုက္ဆံ တစ္ရာေလာက္ က်န္ေအာင္အျမဲတမ္း ခ်န္သံုးတဲ႔ အက်င္႔ေလးတစ္ခု ရသြားပါေတာ႔တယ္။
မယ္။ အဲဒီတုန္းက ကြ်န္ေတာ္က သခ်ာၤအထူးျပဳနဲ႔ ပထမႏွစ္စတက္ခါစေပါ႔။ တကၠသိုလ္ဆိုတာ သိတဲ႔အတိုင္းဘဲ
ေလ။ အလြန္ေပ်ာ္ဘို႔ ေကာင္းတဲ႔ ေနရာေပါ႔။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သြားလိုက္ လည္လိုက္ ေတြ႕တဲ႔ေကာင္မေလး ေတြေနာက္လိုက္ေပါ႔။ အတန္းမတက္လို႔လည္း ဆူမဲ႔သူမရွိဘူးေလ။ တစ္ရက္ အဲဒီေန႔ကေတာ႔ မွတ္မွတ္ရရ ပါဘဲ။
မမွတ္မိဘဲ ရွိပါ႔မလား အရွက္ဗ်န္းဗ်န္းကြဲ တဲ႔ေန႔ကို။ အဲဒီေန႔က pratical ေစာေစာျပီးတာနဲ႔ အခန္းထဲ ကေစာေစာထြက္လာလိုက္တယ္။ ေက်ာင္းေရွ႕ေရာက္ေတာ႔ အသင္႔ေတြ႔ရတဲ႔ ferry ေပၚတက္ျပီး ျပတင္းေပါက္နဲ႔ ကပ္လ်က္ ခံုမွာထိုင္လိုက္တယ္။ ေက်ာင္းမဆင္းေသးဘူး ဆိုေတာ႔ ေနရာလြတ္ေတာ္ေတာ္ မ်ားတယ္ေလ။ ဒီလုိနဲ႔ ေစာထြက္လာတဲ႔ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူ ေတြလည္း တဖြဲဖြဲ ေရာက္လာၾကတယ္။ ေက်ာင္းမွာက ferry မထြက္ခင္ကို ကားေပၚတက္ျပီး ပိုက္ဆံလိုက္ေတာင္း တဲ႔ကေလးေတြရွိတယ္။ ေကာင္ေလး ေတြေကာင္မေလးေတြ စံုေနတာပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ကားေပၚ ကိုလည္း အသက္၁၄ ႏွစ္ေလာက္ရွိမယ္ ထင္ရတဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ တက္လာျပီးပိုက္ဆံ လိုက္ေတာင္းေနေလရဲ႕။ ကြ်န္ေတာ္ ကေတာ႔ ဒီေကာင္မေလး တက္လာကတည္းက ထိုင္လခံုမွာ မွီျပီးအိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလိုက္တယ္။ အေၾကာင္းကေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ဆီမွာ ျမိဳ႕ ထဲကေန အိမ္ျပန္ဘို႔ ကားခ၅၀ ဘဲက်န္ေတာ႔လို႔ ပါဘဲ။ တေနကုန္ လည္လိုက္ စားလိုက္နဲ႔ ပါတဲ႔ပိုက္ဆံ လည္းကုန္ျပီေလ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေကာင္မေလးက ကြ်န္ေတာ္႔ အနားကိုေရာက္လာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာကို ဘဲသိလို႔လား ဒါမွမဟုတ္ အတင္းႏႈိးတာလားေတာ႔ မေျပာတတ္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္႔ ကိုအတင္းဆြဲ ႏႈိးေတာ႔တာပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ၾကာၾကာအိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လို႔ မရေတာ႔ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ဘဲ မ်က္လံုးဖြင္႔ လိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ လည္းမ်က္လံုးပြင္႔ေကာ ပိုက္ဆံေတာင္းေတာ႔ တာပါဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္႔မွာလည္း ကုိယ္႔ျပသနာနဲ႔ ကိုယ္မို႔ မရွိဘူးလို႔ဘဲ ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာတင္ ဇာတ္လမ္းကစေတာ႔တာဘဲ။ မရွိဘူးလို႔ ေျပာကာမွ အတင္းကိုေတာင္းေတာ႔ တာဘဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာင္းမရတဲ႔ အဆံုး ကြ်န္ေတာ္႔ကို ကားေပၚကေန ဆြဲခ်ေတာ႔တာပါဘဲ။ ပါးစပ္ ကလည္း “ ပိုက္ဆံမေပးႏိုင္ရင္ လိုက္ခဲ႔တဲ႔ “ ဘုရားေရ။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာလုပ္လို႔ လုပ္ရမွန္း မသိေတာ႔ဘူး။ ရိုက္ပုတ္ထုတ္ရေအာင္လည္း ကေလးသာသာဘဲ ရွိေသးေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ မွာအခက္ေတြ႔ေနေတာ႔ တာေပါ႔။ တကားလံုး ကလည္း ၀ိုင္းၾကည္႔ျပီး ရီေနၾကေလရဲ႔။ ေက်ာင္းကားဆိုေတာ႔ ကုိယ္႔ကုိ သိတဲ႔လူေကာ မသိတဲ႔ လူေကာပါတာေပါ႔။ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ရွက္လိုက္တာဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္က ရုန္းေလ သူကဆြဲေလ နဲ႔ေတာ္ေတာ္ကို ကုိးယို႔ကားယား ႏိုင္ေနတာေပါ႔။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ရွက္လြန္း လို႔ မ်က္ႏွာ တစ္ခုလံုးလဲ ထူပူ ေနျပီ။ ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္း လည္းမသိနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ဆုိးပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ ကေလးမေလးကလဲ ကြ်န္ေတာ္ရွက္ေနမွန္းသိေတာ႔ ရွက္ရွက္နဲ႔ ပိုက္ဆံထုတ္ေပးမွာဘဲ လို႔ ထင္ေလမသိ ပါဘူး ဇြတ္ကုိဆြဲေတာ႔တာဘဲ။ ကြ်န္ေတာ္႔ မွာပိုက္ဆံရွိရင္ လည္းထုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ္႔ ကုိယ္႔မွာကလည္း ကားခ၅၀ ဘဲက်န္ေတာ႔တာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကလည္းဘယ္ေရာက္ေနမွန္းမသိေတာ္ေတာ္ကို အက်ပ္အတည္း ေတြ႔ေနတာေပါ႔။ ဒီၾကားထဲ ဟိုဘက္ေဘးတန္းက ေကာင္မေလးတစ္သိုက္ ေျပာလိုက္တဲ႔ စကားေၾကာင္႔ ပိုျပီးအရွက္ကြဲပါေရာ။‘ ပိုက္ဆံ ၂၀
ေလာက္ထုတ္ေပးလိုက္ရင္ ျပီးတဲ႔ ဟာကုိ ေတာ္ေတာ္ကက္ေစးႏွဲေနတယ္ “ တဲ႔ဗ်ာ။ ေကာင္းေရာ။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ႔ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စပယ္ယာတက္လာျပီး “ ဟိုေကာင္မေလး ဆင္းေတာ႔ ကားထြက္ေတာ႔မယ္ “ လို႔ ေငါက္လိုက္ေတာ႔ မွဘဲ ေပကပ္ကပ္ နဲ႔ဆင္းသြားတယ္ေလ။ စပယ္ယာကိုေတာ႔ ေၾကာက္တယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ ဒါေတာင္ ဆင္းခါနီး ငတိမေလးကေျပာသြားေသးတယ္။ “ ေနာက္ေန႔ မေပးလို႔ကေတာ႔ ရေအာင္ေခၚသြားမယ္ ‘ တဲ႔။ တစ္ကားလံုးက လည္း “ ၀ါး “ ကနဲ ၀ိုင္းရီၾကတယ္။ ရွက္လိုက္တာ လြန္ပါေရာဗ်ာ။ ကားထြက္ေတာ႔မွဘဲ ဟင္းခ် ႏိုင္ေတာ႔တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကေနျပီး ေက်ာင္းျပန္ရင္ ပိုက္ဆံ တစ္ရာေလာက္ က်န္ေအာင္အျမဲတမ္း ခ်န္သံုးတဲ႔ အက်င္႔ေလးတစ္ခု ရသြားပါေတာ႔တယ္။
