ငါ...ကဗ်ာေရးတယ္

ယားယံလာတဲ႔ အာရံုေတြကို
အာသာေျဖ ၀မ္းခ်ဖို႔
ငါ...ကဗ်ာေရးတယ္။

တစ္ခါတစ္ခါ ဦးေႏွာက္အခ်ဥ္ေဖာက္
ကိုယ္ခ်င္းစာတရား က်ေပ်ာက္လို႔
လူစင္စစ္က ေက်ာက္ျဖစ္ရင္
ငါ....ကဗ်ာေရးတယ္။

ျမန္မာမွာေရာ ကမၻာမွာပါေက်ာ္ၾကားတဲ႔
ကဗ်ာဆရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ငါမသိဘူး
ကဗ်ာအမ်ိဳးအစား ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳးရွိလဲ ငါမသိဘူး
ကဗ်ာဂိုဏ္းေတြ ကမၻာမွာ ဘယ္ႏွစ္ဂိုဏ္းရွိလဲ ငါမသိဘူး
ဒါေပမယ္႔
ငါ....ကဗ်ာေရးတယ္။

ဘယ္ေတာ႔ေပ်ာက္ပ်က္မယ္မွန္း မသိႏိုင္တဲ႔
ေခတ္တစ္ခုရဲ႕ တုိးတက္မႈလြင္ျပင္မွာ
၀ါသနာကို ျဖန္႔ခ်ျပဖို႔အတြက္
ငါ....ကဗ်ာေရးတယ္။

ပြန္းပဲ႔ေနတဲ႔ ဘ၀ေတြအေၾကာင္း
ျခတက္ေနတဲ႔ စိတ္ဓါတ္ေတြအေၾကာင္း
ငတ္ေနတဲ႔ အစာအိမ္ေတြအေၾကာင္း
ေစ်းကြက္၀င္လာတဲ႔ အတၱေတြအေၾကာင္း
ဖ်တ္ကနဲထထခုန္တဲ႔ ဘယ္ဘက္ရင္အံုအေၾကာင္း
အမ်ိဳးကို မခ်စ္တတ္သူေတြအေၾကာင္း
ျမန္မာေတြ ဘယ္ေတာ႔မွ မညံ႕တဲ႔အေၾကာင္း
ငါ....ကဗ်ာေရးတယ္။

ကဗ်ာရဲ႕ စည္းမ်ဥ္း
ကဗ်ာရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္း
ကဗ်ာရဲ႕ ရာဇ၀င္
ကဗ်ာရဲ႕ စီးဆင္းမႈ
ဘာတစ္ခုမွ မယ္မယ္ရရမသိဘူး
ဒါေပမယ္႔
ငါ...ကဗ်ာေရးတယ္။

ဘ၀ထဲက ဘ၀ေတြအတိုင္း
စိတ္ကို စိတ္အတိုင္း
ရင္ကိုထိမွန္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာေတြတိုင္း
ငါ...ကဗ်ာေရးတယ္။

ငါဟာ ကဗ်ာဆရာမဟုတ္ဘူး
ကဗ်ာေရးသူသာျဖစ္တယ္
ကဗ်ာခ်စ္သူသာျဖစ္တယ္
ကဗ်ာျမတ္ႏိုးသူသာျဖစ္တယ္

ငါဟာ ကဗ်ာေကာင္းတစ္ပုဒ္မေရးတတ္ေသးပါဘူး
ဒါေပမယ္႔
ငါ...ကဗ်ာေရးတယ္။
ငါ...ကဗ်ာ ေရးေနတယ္။
ငါ...ကဗ်ာ ေရးဦးမယ္။


မိုးျမင္႔တိမ္
(၂၉.၁၁.၂၀၁၁)